Door ergens je licht op te laten schijnen kan het zich ontwikkelen ...

Focusing, voordelen en valkuilen

Alhoewel gevoelens uitermate gerespecteerd worden, is Focusing geen "navelstaren".
Focusing leert je juist om NIET met je gevoelens samen te vallen.

Gevoelens zijn slechts een deel van al wat je merkt nietwaar? Er zijn ook gedachten, een reactie in je lichaam, een idee, misschien een beeld....... over wat je bezig houdt?
Als je merkt dat gevoelens bijvoorbeeld veel aandacht vragen, komen ze door het focussen op een hanteerbare afstand zodat je ermee kunt werken. Door deze "werkcontacten" met jezelf aan te gaan en op te bouwen ontstaan er innerlijke relaties, een "netwerk" van verschillende "delen" in jou die elkaar gaan respecteren, aanvullen, jou van dienst (gaan) zijn. Je zelfsturing wordt groter, je wordt een completer mens, meer jezelf.

Soms is het moeilijk om niet met een gevoel samen te vallen, om er afstand van te nemen en toch betrokken te zijn. Bijvoorbeeld wanneer er iets in je is dat al heel lang naar aandacht verlangt en het nu krijgt. Onbewust kun je dan je hele zelf in het middelpunt van de aandacht zetten, je valt dan samen met dat gevoel, jij en dat gevoel zijn een.
Er is natuurlijk niets mis mee om aandacht te krijgen als je dit al heel lang niet gehad hebt.....alleen, als je focust kan het een valkuil zijn om aandacht aan een "samenvallen" te geven. Het deel van je dat het zo nodig heeft kan blijven zeuren om aandacht en jij kunt dit dan niet onderscheiden.
Als je aandacht geeft aan iets VanBinnen, dan kun je beter zeggen dat er IETS in jou is waar JIJ aandacht aan geeft, dan kom je weer terecht bij het deel EN het geheel.

Focusing leert je om te gaan met dit samenvallen zodat er een vicieuze circel verbroken wordt en je weer vooruit komt.

« Terug naar focusing